NERDESİN GEÇMİŞİM.....NERDE?

Çok uzun zamandır internette " Bizim kuşak " başlığı altında bir mail dolaşıyor bilmem dikkatinizi çektimi. Bu mailla ne zaman karşılaşşam eski günler geliyor aklıma. 80'li ve 90'lı yıllar... Evet belki çok küçüktüm o zamanlar ama şimdi düşündügüm zaman çok güzel anılar canlanıyor gözümün önünde. O zamanlarda ben abimlerin beşine düşmüş bir vaziyette birlikte bahçede kardeş kardeş oynardık. Ağaçtan meyvalar toplar gerekirse çeşmeden su bile içerdik :) Sabah çıkar akşamüstü eve girerdik. Sokaklar şimdiki gibi degildi tabi o zamanlar... İnsanlar saygılıydı, güvenilirdi...! Bahçeye parkettiği arabanın kapılarını kilitlemezdi kimi zaman babam biz arabanın içinde evcilik oynuyoruz diye..Ve bütün gece açık kalırdı.Bi kere biz toprakla haşır-neşir büyüdük... Peki ya şimdikiler? Hem o zaman her işini parayla değil saygınlığınla halledebildiğin günlerdi... Zenginlik değildi saygınlığın işareti! Dürüst , namuslu hayatlardı saygınlığın işareti. Hem aradan o kadar büyük zaman dilimide geçmedi, nasıl oldukta bu kadar çabuk değiştik dersiniz? Hatırlıyorumda; tanıdık, tanımadık karşılaşınca bir mekanda selam vermek vardı, medeni olmak bu demekti çünkü...! Peki şimdi medeni olmak ne anlama geliyo? Şimdi hiç tanımadığım birine selam versem yanındakine yada arkasına felan bakıyor. Karşılık bile alamıyorum... Uzak kalmış bizim eski medeniyetimizden yeni medeniyetimiz malesef...! Ve artık toprağı koklayamıyorum.Çünkü bu şehirde toprak bile kalmadı beton yığınlarından! Biricik kuzenim bile bize gelmek için can atıyor. Bizi çok sevdiğinden mi yoksa çok özlediğinden mi? Belki bu sebeplerde vardır onun gelme isteğinin altında ama asıl sebep : Onun bahçede oynamak istemesi...! Çiçekleri koklayıp böcekleri kovalaması. Çimenlerin üstünde top oynaması..Artık parklarda bile çimlere bastırmıyorlar..Şimdi ona çok hak veriyorum... Bunca şey yazmamın sebebi bir birikim, bugüne mahsus bişey değil aslında. Muğlada okuyan bir arkadaşımla iki gün önce işte bunlardan bahsettik. Ne kadar güzelki orada hala insanlar birbirlerine sonsuz güven içindeymiş.... Allah'a emanet olun arkadaşlar.....