ÖZELSİN.....! Kendimi ne zaman işe yaramaz ve aciz hissetsem, aynı hisleri hissettiğim bir anda, eski bir dostun uzun zaman önce söyledikleri gelir aklıma... Yüzümü kocaman bir gülümseme sarar.. Bana: Kendini her aciz ve işe yaramaz hissettiğinde parmağının ucuna bak.. Demişti!... O sıra o kadar üzgün ve duygularımın içinde o denli kaybolmuştum ki, kendi sesimi bile tanıyamaz bir halde, çok kısık bir ses tonu ile, Neden? Demiştim... Çünkü o parmak izinden bu yeryüzünde başka hiç kimse de yok... Demiş ve eklemişti. Sen özelsin..! İNANMAZSAN PARMAKLARININ UCUNA BAK! Birden sanki dirilmiştim... Evet ben özeldim... Aslında heekes özeldir. Ama beni o günden sonra diğerlerinden ayıran tek ayırt edici özelliğim: Kendimin özel olduğunun farkında olmamdı... Hala karamsarlıga düştüğümde, bazen umutsuzluklarla boğuştuğumda o dostumu hatırlar ve parmagımın ucuna, yüzümde büyük bir gülümseme ile bakar ve kendi kendime: SEN ÖZELSİN! BUNLARIN HEPSİNİ ATLATIRSIN!!! Derim... Yine aynı dostum bir karar aşamasında olduğum bir gün bana şöyle demişti.. -Önce ne istediğini iyi belirle..Ve eklemişti.. -Sonra o istediğine ulaşmak için ne gerekiyorsa onu yap!!! Sonra ellerini gözümün önünde üç kez çırpmış ve bana, -Ne oldu? şimdi diye sormuştu.. Bende anlamsız bakışlar içinde cevap vermiştim. -Ne oldu? -Üç saniye hayatından uçtu gitti ve hiç bişey o üç saniyeyi geri getiremez demişti.. Ve eklemişti.. -Hayatı istediklerine ulaşmak için harca,bir gün arkana dönüp baktığında uçup giden o saniyelerin bomboş bir ömür haline geldiğini görmek istemiyorsan tabi...! Farkındasınız değil mi? Hayatımız saniyeye, dakikaya, saat dilimlerine bölünmüş, akıp gidiyor... Ve biz akan bir saniyeyi bile geri dönüp tekrar yaşayamıyoruz... Onları geri getiremiyoruz! Aynaya baktığımızda hergün yeni bir beyaz saç telini ve yüzümüzde acımasızca akıp giden dakikaların izini, birer kırışık olarak aynada seyrediyoruz. Peki biz hayattan ne bekliyoruz? Beklentilerimiz için varımız, yoğumuz ile savaşıyor muyuz, zaman denen acımasız düşmanla? Oysa parmaklarınızın ucuna bakın bir kez.. Sonrada parmaklarınızı üç kez şıklatın! Orada gördüğünüz parmak izleri kimsede yok! Ve parmağınızın ucundan çıkan o ses hayatınızın bomboş geçmiş üç saniyesi oldu, geçti gitti işte...! Siz özelsiniz..Siz yeryüzünde teksiniz.. O zaman hayattan beklediklerimize ulaşmalıyız ki, geçip giden zamana rağmenigeriye dönüp baktığımızda kucak dolusu mutluluk ve beklentilere ulaşmanın hazzı ile zaman zaman yüzümüzde kocaman bir gülümseme ile nanik =) yapabilelim... Bugün özel bir insan olan kendiniz için ne yaptınız? Beklentileriniz için bir uğraş,savaş verdiniz mi? Yoksa zamanın sizi yenmesine izin mi verdiniz? Mesela özel eski bir dostu aradınız mı bugün? Tüm bu kısa ama çok anlamlı hayat dersini veren dostumu kaç zamandır aramadığımı düşündüm tüm bunları yazarken.. Yerimden kalktım, internetten çıktım ve telefon ile o dostumu aradım Çok mutlu oldu... -"Ne zamandır sesini duymamıştım hangi dagda kurt öldü?" dedi. -Bende özel birini aramak istedim aklıma sen geldin dedim ve sonra ekledim: -Ve ellerimi üç kez çırptım geçen zamanı geri getiremeyeceğimi anlayınca belki seni arayacak başka bir üç saniyem olmayacak şu anda! dedim.... -Çok mutlu oldu... Bir dostun mutluluğu ile bende mutlu oldum :) Dostumla konuştuktan sonra klavyenin başına oturduğumda yüzümde kocaman bir gülümseme vardı. Özel birini arayıp, dakikaları geri getiremeyecegim bir hayat içinde istediğim bir şeyi yapmanın huzuru ile yani mutlu bir yürekle tekrar yazmaya başladım... Ve zaman denen sinsi düşmana bir NANİK yaptım ;) Acımasızca akıp gidiyorsun, ama ben seni hissediyorum ve istediğim bir şeyi ertelemiyorum :) İstediklerimi elde etmek için hayatla savaşıyorum... Siz hala ne duruyosunuz..? Koşun telefona veya e_mail atın.. Onu sevdiğinizi hissettirin ;) Onun mutlulugu ile mutlu olun...Belki bi daha bulamazsını bu an'ı! Ellerinizi üç kez çırpın şimdi ve düşünün hayatınızdan üç saniye boş bir sayfa girdi, koptu, gitti işte! Oysa sizde özelsiniz ve size layık olan hayatı hak ediyorsunuz.. Size layık mutlulukları hak ettiğiniz gibi=) Hep mutlu kalın inşallah....